Brød

pamiętam
nie miałaś oczu
łzy za szybko krzepły

nikt nie chciał podać ci ręki
ani pogładzić policzka
leżałaś tak omijana szerokim łukiem
na śniegu rażąco białym

pamiętam
miałaś mocno zaciśnięte palce
na nigdy nie zjedzonym podpłomyku

uśmiechniesz się
z chrzęstem wysuszonej skóry
i bezgłośnie poruszysz spękanymi wargami:
"dobrze że jesteś"